|
Қазір аяқдоптан еліміздің намысын қорғайтын команданы «Қазақстан ұлттық құрамасы» деуден қалдық. Қалайша ұлттық құрама дейміз, негізгі құрамда жасыл алаңға шығатын ойыншылар сапында келімсектер көбейіп бара жатса?! Әрі құрама сапында бүгінгі таңда ойлы да, сайлы ойындарымен көзге түсіп жүрген қайсар жігіттеріміз емес, бас бапкердің ықыласы ауған футболшылар ойнайды, негізінен. Ұлттық құраманы қашан көрдік, осы, жасыл алаңнан? Байсейітов, Баймұхамедов, Бердалин, Гороховодацкий, Талғаев, Фомичев, Масудов бас бапкер болған 1992-2002 жылдар аралығында ма? Ал Тимофеевтің бас бапкерлік қызметте тәжірибе жинақтаған кезінен бастап ұлттық құраманың қиюы қашып, берекесі кетті. Тәжірибесі жоқ Тимофеев «жастарды тәрбиелеумен» айналысты. Одан соң құрама тізгінін Арно Пайперске ұстатқанбыз. Голланд маманы ресми кездесулерде өзіне таныс футболшылармен ғана шектеліп, бірсыдырғы ойындарымен жалықтырған. Қанша ойын өткізсе де, құраманы бірте-бірте жетілдіре алмаған. Қазір Шторк та солай. Алға жылжу байқалмайды. Қазақстан құрамасын 2008 жылдан бері жаттықтырады, әлі ешқандай нәтиже жоқ. Тым болмаса Пайперс сияқты Сербиядай азулы құраманы жеңіп бере алар емес. Шторктың Пайперстен айырмашылығы, құрама сапына көптеген ойыншыларды тартып жүр. Бірақ жанкүйерлер сүйіспеншілігіне бөленген Смақов, Нұрдәулетов, Тілешев, Көкеев сынды жігіттерімізді көзіне ілер емес.
Еуропада доп теуіп жүргенімізге сегіз жылдан асып кетті. Сегіз жыл бойы көңілге қонымды нәтиже, өрнекті ойын үлгісін сарыла күтіп, сарғайып жүрміз. Біз – Олимпиада ойындарындағы жалпы командалық есепте алғашқы отыздықтан ойып тұрып орын алып жүрген, ал экономикада бәсекелестікке қабілетті 50 елдің құрамына енуді көксеп жүрген іргелі де, еңселі елміз. Ал футболда неге 125-орынның ар жақ, бер жағында жүруіміз керек?! Аяқдобымыз неге көштен қалуы тиіс?! Құрығанда алғашқы жүздікке енуге қабілетіміз жетпей ме, әлде қаржыдан қиналып жүрміз бе? Дәулеті бізден төмен елдер алдымызда ойқастап жүр… |
Комментарии
RSS лента комментариев этой записи